چنین آنی
چنین انسان نمایی به انسان نمایان دگر چنین آمد
من چنین آمدم و چنین شدم و چنان خواهم شد
آن چنان چه شود که داند؟
چه شدم که چه شوم ؟..
میراث پدرم تولدت مبارک؟!!
ديگر نميخواهم پيکره ام شرم به رويم نوازش کند
ميبيني مرگ؟
ماندنم هم بي تو مجزا از آن باز مرگي دگر است
در اين تنور به اصطلح زندگي ميسوزم و جز اين کاري نيست که فاعلش باشم
زبان جسم خاموش و روح به کجا ضجه زند بي اطلاع ميگذرانم
هر مسيري در مخالفت با خودم به تو ختم ميشود
جنگ با واژه ها جز شکست چيزي نيست
همانند مهره اي سوخته از شطرنج زندگي به دست وزير آرزو ها
ترس و واهمه احاطه گر منند که دقايق به سالها مبدل
پيش رويم رژه بروند و بروند و من در هيچ کجا و بي جهت مانده باشم
در پي تو
از شدت بي سرو سامانيم شايد مرده ام
تو تنها همان منه به اصطلاح من را ميبيني
من تو که تو هستي را خواهانم
مرگ ، مرا دعا کن
فراتر از آدم و حیوان روئیده ام
هیچ راهی بر اتمام و تکمیل این پازل به نام زندگی نیست
یا شاید من حل کردن نمیدانم
هیچ کس بر من غضب نکند
این حق را به خود میدهم که این محبس به نام تن را نخواهم
هر گاه منم آن حضور گذرا همه چیز خفته است
حتی همین قلم بر کلمات اجبار من را در بر دارد که میرقصد
تنها یک کور مانده ایم
خیال بر آن داریم پشت عصامان خدا ایستاده
خدا نیست
یا اگر هست
ما مرده ایم
بر قبر ما قدم زنان میرود و میرود
این سنگ میانمان مانع
من همان من
و همه همه اند
خسته از وهم بودن
و ترس از ما نبودن
سرانجام يا جنون همسايه ي ماست
و يا ما از اين محل ميرويم
